Vier maanden ben ik er mee bezig geweest, met mijn Huswif boek. En dit weekend kwam de laatste bladzijde klaar.
Wat was het leuk, het patroon, de Yahoo-groep, het nuttig dagje in Velp waar al die enthousiaste mede-Huswiffers bijeen waren om te vertellen, te laten zien en te leren. Ik heb er van genoten en dat geluid hoor ik ook van de anderen, achter de schermen bij Yahoo.
Nu mijn boek klaar is wil ik het natuurlijk ook graag laten zien. Hierboven zie je hoe het Huswif er uit ziet in gesloten toestand. Ik heb ervoor gekozen om er een omslagje voor te maken. De leuke sluiting die Margreet ervoor had bedacht in het patroon bewaar ik even. Later kan ik die in een ander projectje toepassen want alle tips en trucs moeten natuurlijk worden uitgeprobeerd.
Doen we de strik los dan zien we dit:
De eerste bladzijde van mijn boek. Ik vond het leuk om die half tussen de omslag te schuiven zodat je alvast een stukje van het Huswif ziet als het boek nog dicht is. Alle mapjes zijn los en kunnen ook apart gebruikt worden.
Als ik het eerste etuitje terzijde schuif komt de rest van de mapjes te voorschijn.
Het bovenste mapje biedt ondermeer plaats aan een schaartje, een rolcentimeter, een draaddoorstekertje en een opschrijfboekje, handgemaakt en een cadeautje van een goede fee. Het is bekleed met oud linnen in de kleuren van het Huswif.
Ook dit etuitje ligt los in de omslag. Als ik het even weghaal komt het volgende mapje tevoorschijn:
Aan de bovenzijde heeft dit etui twee zakjes, een met een sluiting met knopen en handgenaaide knoopsgaten, het andere is uitgevoerd in wit op wit met onder andere damaststopjes. Je ziet inmiddels wel dat het een heel gedetailleerd en tijdrovend handwerkproject is geweest.
Inmiddels liggen de eerste vier bladzijden van mijn boek keurig op rij. Het mapje met het sokje en het speldenkussentje in Broderie Anglaise zit vast aan de omslag. Voor de stevigheid heb ik er een stukje karton in gezet en daar zit mapje vier bovenop genaaid. Nu draai ik alle losse mapjes om en laat hun achterkantjes zien:
Bovenaan een mapje met een er met de hand ingezette rits. We hadden tenslotte afgesproken voor dit project de naaimachine thuis te laten. Daaronder een etuitje waar ik mijn DMC Broder special garen in kan bewaren. De garens zijn gevlochten en een draadje eruit trekken gaat heel makkelijk, zonder dat je het van het ringetje hoeft af te halen. Helemaal onder een mapje met een sluiting van knoopjes.
De omslag is deels opgevuld met een quiltvlies en daarna 'doorgepit' met een siersteekje.
De damaststopjes op een van de vakjes zijn maar net zichtbaar op de foto.
En tot slot de omslag zonder inhoud.
Omdat ik zoveel van het project prijsgeef met bovenstaande foto's heb ik de maakster van het patroon, Margreet Beemsterboer natuurlijk even gevraagd of ze bezwaar had tegen zo'n uitgebreide toer langs mijn Huswif. Een goed gebruik, vind ik, eerst vragen en dan pas publiceren en Margreet had geen bezwaar. Integendeel, zij vroeg zich af of het niet leuk zou zijn om het Huswif van een andere maakster ook bij nuttig en fraai te laten zien. Ook met deze handwerkster is inmiddels contact geweest. Het verhaal over het Huswifproject krijgt later dus nog een heel bijzonder en heel fraai vervolg!
Wie na het kijken en lezen zin heeft gekregen in het maken van een eigen en heel persoonlijk Huswif en het patroon nog niet heeft kan dit via de website van
Margreet bestellen.
Voor meer detailfoto's van mijn Huswif klik
hier voor de eerder blogjes.
Veel plezier met kijken, ik ga verder met het 'inrichten' van mijn Huswif :)
Toen ik mijn quilt klaar had in mei 2002 had ik nog lang geen genoeg van het 'geJane'. Ik had nog restjes (nou, zeg maar Resten) stof over en daarvan maakte ik een mini-quiltje dat de toespasselijke naam 'Jane's leftovers' kreeg. 
Daarna wilde ik een tweede Stickle beginnen maar werd 'gered' door het bekende borduurpatroon van Linda Myers met een kleine versie van de quilt in kruissteek. Erg leuk, maar ook die kwam al snel af en werd rijk ingelijst in goud:
. Hoe nu verder? de Jane-o-mania was nog niet over.
Gelukkig...ik bedacht me dat ik 'de schulpjes' nog niet had gemaakt, 
ik vond ze rondom mijn Jane-versie niet zo passend. Een cribquilt in redwork stond al jaren op mijn lijstje met te maken quilts en het onderwerp werd Piglet, niet Knorretje van Disney maar de originele versie die ik ooit in de brugklas in het Engels klassikaal moest lezen.
De plaatjes, soms niet groter dan enkele centimeters werden uitvergoot en aangepast. Het resultaat was erg leuk. 
Nog steeds vind ik de plaatjes leuk en aandoenlijk:
De ontdekking van de Noordpool 
en Iejoor die zijn staartje heeft verloren en een nieuwe krijgt van Christopher Robin.
